Ik ben verhuisd! Whoop! ♥

Oh, oh, oh… De afgelopen maand heb ik niets gepost, gewoon helemaal niets. Ik heb niet eens een reden gegeven van mijn afwezigheid. Maar nu komt ‘ie: ik ben verhuisd! De afgelopen maand was een drukke, hectische en spannende maand. Van de één op de andere dag kon ik het huurcontract tekenen en had ik gewoon een huis! In Rotterdam! Hoe gaaf!

Ik had het sowieso al druk met werken; vind het toch wel lastig om dat te combineren met bloggen en ook nog tijd voor mezelf, enzo. Vandaar dat ik sowieso om de dag was gaan bloggen. Maar opeens stopte ik met bloggen, en dat heeft allemaal te maken met de zoektocht naar een huisje. Deze zoektocht leidde ons uiteindelijk naar Ad Hoc Beheer. En toen ging het opeens snel!

Intake
Dinsdag 25 september konden we op groepsintake komen op het kantoor in Rotterdam. Met ‘we’ bedoel ik mijn vriend en ik. We verwachtten er eigenlijk niet veel van: gewoon inschrijven en dan wachten op een woning. Eenmaal daar gingen we ons inderdaad inschrijven. Daarna volgde een uitleg. Ad Hoc Beheer is namelijk wonen/huren via de leegstandwet. Bij Ad Hoc kan je wonen via anti-kraak (je hebt voor goedkoop een huis waar je in mag, maar je moet er binnen een maand weer uit als het huis opeens gerenoveerd of gesloopt wordt), of via tijdelijk wonen (iets duurder dan anti-kraak, maar goedkoper dan normaal huren, en je hebt de zekerheid van sowieso 6 maanden een woning te hebben). Ik woon via tijdelijk wonen.

Tijdens deze uitleg liet de dame van Ad Hoc Beheer weten dat er via tijdelijk wonen al projecten zijn waar we direct in konden. Dus toen ze aan het einde van de uitleg vroeg of wij interesse had in deze woningen, zeiden wij natuurlijk ‘ja!’. Ze gooide meteen een stapel papieren in hoesje op tafel, waaraan grote sleutelbossen hingen en verdeelde de woningen onder de geïnteresseerden. We konden meteen die middag twee woningen gaan bezichtigen. Wait, what?! Nu direct? Ja! Nu direct. En als je terugkomt en het huis bevalt je, kan je ook meteen tekenen. Wait, are you serious? Yes, deadly serious! Ok dan…

Bezichtigen
We gingen dus op weg naar de twee woningen. Beide in Rotterdam, Prinsenland, een seniorenflat die gerenoveerd gaat worden. De ene woning op de 4e verdieping en de andere op de 7e. Het is goed bereikbaar met het openbaar vervoer. Eenmaal bij de woningen aangekomen gingen we kijken. Van beide waren we onder de indruk: hal, grote slaapkamer, woonkamer, kleine slaapkamer, balkon, douche, aparte wc en keuken. Prima! Zag er beide goed uit. Eén van de twee woningen sprong er voor ons meteen uit en daar hebben we ook voor gekozen. Namelijk die op de 7e verdieping. Wát een uitzicht! En verder hoefden we niet veel meer aan de woning te doen: alleen een vloer in de woonkamer en je kon er zo in!

We hebben meteen gebeld naar Ad Hoc en laten weten dat we in die woning geïnteresseerd zijn. Er was één puntje waardoor we de woning misschien niet kunnen krijgen: de kittens. Daar moesten we toch toestemming voor hebben. Onderweg naar het kantoor van Ad Hoc heb ik geduimd en gehoopt. Oh, alsjeblieft, laat ons toestemming krijgen… Ik was best gespannen. Toen we het kantoor binnenstapten vroeg de dame meteen hoe we het vonden. Ja, fantastisch, echt super! Ze reageerde daar weer op, en toen was het: oh ja, jullie hebben toestemming voor het houden van de katten. Hoera! :D Enige voorwaarde is dat we ze binnen moeten houden. Tja, ach, dat is goed te doen. Ze kwamen toch al niet buiten, want daar zijn ze nog te jong voor, vinden wij. Dus.. wij hebben toestemming voor de katten! Het huurcontract werd meteen opgesteld. Dat duurde een kwartiertje, dus we konden even buiten in de stad wat gaan drinken. Naja, we waren te enthousiast en vol ongeloof om iets te drinken, maar we gingen toch even buiten een stukje lopen.

Inpakken en wegwezen
Na het ontvangen van de sleutels gingen we naar huis. Diezelfde week nog begon ik met mijn spullen inpakken. Nog niet alles, maar alvast een beetje. Ook heeft mijn vriend mijn bed alvast uit elkaar gehaald, waardoor ik zo’n anderhalve week op twee matrassen heb gelegen, met dozen als geïmproviseerd nachtkastje. Toen mijn vriend een busje had geregeld was de verhuisdag bekend: zaterdag 6 oktober. Die donderdagnacht kon ik natuurlijk nauwelijks slapen: zo spannend allemaal! En zaterdagochtend vroeg was ik ook meteen uit bed. Hup, douchen en alle grote planken (van mijn bed en kast) alvast beneden klaarzetten, zodat dat meteen de bus in kon. Die kwam om half 11 al. Binnen een uur waren al mijn spullen in de wagen geladen. Na een driedubbele check of ik echt niets meer vergeten ben (katten ook bij me? Ja, check!), en een dikke knuffel en kus voor mijn ouders, gingen we op weg naar Rotterdam, naar ons nieuwe huisje!

Eenmaal in Rotterdam aangekomen hebben we alle spullen eerst in de hal beneden gezet. Op een gegeven moment stond de héle hal vol. Daarna hebben we (‘we’ zijn trouwens mijn vriend, zijn ouders, zijn oom, zijn oma en ik) alles in beetje in de lift geladen. Op naar de 7e verdieping en het daar weer in de hal voor de lift zetten. Vanaf daar brachten we de spullen in het huisje (alles in de kleine slaapkamer, behalve de bedspullen (gingen uiteraard de slaapkamer in) en de bank, stoelen en tafel). Het was een gesjouw en gezeul, maar alles is gelukt. Ik was gebroken en écht toe aan een broodje. Gelukkig had de oma van mijn vriend broodjes en beleg meegenomen, dus toen we allemaal voorzien waren van broodjes en koffie/thee/water, konden we uitrusten. Wát een dag!

Op een gegeven moment ging iedereen weg en ploften mijn vriend en ik op de bank. We keken elkaar aan. Eindelijk samen, in ons huisje. We made it. Samen. ♥

Thuis in Rotterdam
Nu zijn we twee weken verder en bijna alles is uitgepakt. Het begint echt als een thuis te voelen. Ik ben gelukkig. :) Het samenwonen gaat me trouwens goed af. Ik ben vanuit mijn ouderlijk huis meteen gaan samenwonen. Anderen gaan eerst op zichzelf of op kamers voordat ze samen gaan wonen, maar ik niet. Toch gaat het goed. De huishoudelijke taken gaan ook eigenlijk vanzelf. Dan wast/maakt de één af/schoon en dan de ander. Boodschappen doen we vaak wel samen, gewoon omdat het gezellig is. Bij het boodschappen doen is het voor mij een uitdaging om zo goedkoop mogelijk te kopen, want hoewel ik wel redelijk verdien, op de centjes letten kan altijd. Zo houd je meer over om leuke dingen te doen, ja toch?

Sinds vandaag hebben we ook eindelijk internet, televisie en telefonie (van Telfort, omdat die de beste en goedkoopste deal heeft). Dus ik kan eindelijk weer bloggen! :D Dus dat ga ik weer doen ook! Verwacht langzamerhand weer swatches van mij, want ik heb nog genoeg lakjes liggen. En ook: een winactie! Gewoon, om te vieren dat ik nu in Rotterdam woon. :)

Ik hoop dat ik niet al te veel bezoekers kwijt ben, omdat ik mijn blog de afgelopen maand zo verwaarloos heb.. Maar ik maak het goed met je, want ik ben weer helemaal terug – en nu echt!

Liefs,
Belinda ♥

Dit vind je misschien ook leuk

12 reacties

  1. Gefeliciteerd! En fijn om te horen dat jullie je daar thuis voelen :) heel veel geluk in Rotterdam samen!

    Liefs,

    Richard

  2. Super leuk voor jullie! Gefeliciteerd!
    Ik weet hoe het voelt om net samen een huurcontract te tekenen, wij hebben 3 maanden geleden de sleutel gehad :)
    Het is trouwens een leuke wijk om te wonen van Rotterdam, nog best rustig :)

    Veel succes en plezier samen!

  3. Wat leuk! Ik woon best dichtbij Prinsenland, haha :) Gelukkig mochten je kittens mee, anders was het toch wel heel, heel, heel erg jammer.
    Ik ben weer helemaal klaar voor al je updates!

  4. Wat een goed nieuws. Ben heel blij voor jullie. Heel veel geluk in jullie nieuwe huisje en voor jullie toekomst!
    En zoals je ziet heb je nog best wat trouwe volgers over, die, wellicht,net als ik elke dag even hier rondkeken of je er alweer was en een gat in de lucht sprongen toen dat inderdaad ineens weer het geval was :)
    Ben blij dat je weer terug bent, Belinda! Ik blijf je volgen!
    Knuff X