Kort verhaal #1

Kort verhaal #1

Duistere stemmen. Stemmen die fluisteren dat het moet gebeuren. Het moet nú gebeuren.

Ik loop dichterbij. Stapje voor stapje. Maar voorzichtig. Een harde klap. Ik schrik en kijk achterom. Het is de houten deur waar ik net doorheen kwam. Ik haal onrustig adem en probeer mezelf te kalmeren. Het was de deur maar, niets anders. Ik draai mij voorzichtig weer om en stap door. Langzaam verschijnt er een tweede deur voor mij.

Eenmaal dichter bij de deur merk ik dat deze ook van hout is. Ik pak de koude deurklink beet, druk hem langzaam naar beneden en probeer de deur voorzichtig open te duwen. Het gaat moeizaam, maar met nog een beetje meer kracht lukt het om de deur op een kiertje te krijgen. Door het kiertje heen komt een smal strookje licht wat op mijn gezicht valt. Ik sluit mijn ogen half en kijk door mijn wimpers de kamer in.

Opeens voel ik een enorme windvlaag die niet alleen de deur opent maar mij ook zowat door de deuropening duwt. Het lukt mij echter om te blijven staan. Het felle licht schijnt in mijn gezicht en ik houd mijn handen ervoor. Het helpt niet echt, ik zie namelijk nog steeds niks. Ik voel dat iemand mijn armen beetpakt en dat ik de kamer ingesleurd word. Opeens wordt alles donker en krijg ik een onheilspellend gevoel.

Dit is niet goed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back to top