Ode aan Damon: van kitten tot volwassen kater

Mei is de maand waarin mijn harige kattenvriend Damon 6 jaar is geworden. Al 6 jaar! Dat is best al een hele leeftijd. In juli dit jaar is hij ook al 6 jaar bij ons. In het begin toen hij nog een kitten was ging hij elk weekend mee in de reistas naar Tom om daar het weekend te spenderen. Dat deed ‘ie samen met zijn maatje Dexter. In september 2012 verhuisden we (voor de eerste keer) naar Rotterdam! De hele autorit van Culemborg naar Rotterdam hebben ze beide gemiauwd. Ze vonden het niet leuk, is toch wel wat anders dan een weekendje ergens anders logeren/spelen. Maar eenmaal in Rotterdam wenden ze weer. Damon en Dexter werden beide gecastreerd, want ze begonnen aardig te puberen! De dagen kort erna vonden ze ons beide niet zo leuk, maar dat trok snel weg.

Na een zevental maanden, juni 2013 begon het avontuur weer opnieuw: inpakken en verhuizen! Ditmaal naar Vlaardingen. De rit naar het nieuwe huis was korter, maar alsof vonden ze het niet leuk. Dit nieuwe huis had een tuin, dus toen ze eenmaal gewend waren konden ze lekker naar buiten. Dat was leuk om te zien! Hierin zagen we al het verschil van beide katten (niet alleen in uiterlijk dan), want Dexter was eigenlijk de hele dag weg en zagen we niet zo vaak, maar Damon wél! Hij ging ‘s nachts naar buiten en lag ‘s morgens op de schutting op ons te wachten totdat we wakker werden. Hij dook toen naar binnen, at wat van zijn brokjes en ging toen de hele middag slapen, zodat ‘ie de avond en nacht weer op avontuur uit kan.

September 2013 kregen we een nieuw huis en begon het opnieuw: inpakken en verhuizen. Terug naar Rotterdam! Daar verloor hij zijn maatje Dexter, want die kregen we niet meer binnen. Die wilde het liefste buiten zijn en niet opgesloten zitten binnen. Helaas hadden we geen balkon of tuin in ons nieuwe huisje, dus moesten we niet anders dan hem bij een ander gezin in Vlaardingen achter te laten. Die konden wél op hem passen. Sinds september 2013 wonen we weer in Rotterdam en sindsdien heeft Damon het helemaal goed: hij hoeft geen eten te delen en heeft alle ruimte, verstopplekken, doosjes, speeltjes, krabplanken en aandacht voor zichzelf. Toch kregen we nog even een logépoes, Sabor voor een paar weken. Ze was erg bazig en dat heeft er wel voor gezorgd dat Damon veel alerter werd. Daar had ‘ie het wel moeilijk mee. Maar toen die weer terugging naar haar baasje, was de rust wedergekeerd.

In maart 2016 verhuisden we voor de laatste keer naar een ander huis, eentje waar nóg meer verstopplekken zijn voor Damon. Hij heeft hier zelfs twee balkons waar hij naar alle duiven en andere vogels kan kijken. Bofkont! Nu is Damon een echte luilak, hij geniet van dit huisje en hij komt niets te kort (ook al denkt hij daar waarschijnlijk anders over). Hij houdt van (te kleine) doosjes, kan zich erg vermaken met een beetje wol, of een simpel elastiekje, houdt ervan naar buiten te kijken, lust het liefste elke dag een blikje natvoer en is kampioen slapen. Hij is mijn persoonlijke wekker (vooral als zijn bakje leeg is) en ook is hij degene die aangeeft als het bedtijd is. Als ik eenmaal naar boven ga en in bed lig, dan springt hij er na een minuutje bij en rolt zich lekker tegen mijn benen aan. In de zomer ligt hij het liefst op koele plekken, zoals op de trap of onder de bank. Hij is gek op kip en krijgt het elke keer voor elkaar dat ik hem een stukje geef. Als ik pizza hawai eet, haal ik altijd de hammetjes er vanaf waar hij dan weer om staat te bedelen. Hij houdt er niet van als ik hem optil, toch doe ik dat wel eens en vroeger sprong ie er meteen uit. Tegenwoordig weet hij dat het nooit lang duurt en kijkt hij chagrijnig. Hij vangt en eet vliegjes en spinnen (ieeelll, maar dankjewel!), is nieuwsgierig, maar toch ook een held op sokken en hij kan erg genieten als ik ‘m aai. Hij spint heeel af en toe, en houdt ervan om met Tom te stoeien. Ik kan inmiddels geen leven meer zonder deze pluizebol voorstellen en ik hoop dat je nog jaren mijn harige beste kattenvriend zal zijn.

Ik vind het ook super leuk om foto’s van deze knapperd te maken, dus hierbij een hele hoop foto’s (van kitten, puber tot aan een volwassen kater, samen met zijn maatje, maar ook foto’s in zijn eentje of een familieportret samen met ons) om dit blogartikeltje af te sluiten:

Dit vind je misschien ook leuk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *